رابطه بین خودکارآمدی معلمان و سبک های دلبستگی با رضایت تحصیلی دانش آموزان

در دهه های اخیر، توجه به نقش ویژگی های فردی و روان شناختی معلمان در بهبود کیفیت آموزش و رضایت تحصیلی دانش آموزان افزایش یافته است. یکی از مولفه های مهم در این زمینه، خودکارآمدی معلمان است که نشان دهنده باور فرد به توانایی خود در سازمان دهی و اجرای فعالیت های آموزشی برای رسیدن به نتایج مطلوب است. از سوی دیگر، سبک های دلبستگی به عنوان الگوهای پایدار ارتباطی، بر نحوه تعامل معلم با دانش آموزان تاثیرگذارند و می توانند زمینه ساز شکل گیری روابط صمیمانه، حمایت گر و انگیزه بخش در کلاس درس شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی معلمان و سبک های دلبستگی با رضایت تحصیلی دانش آموزان انجام می شود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان های استان تهران است که نمونه ای به روش تصادفی انتخاب خواهد شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی شرر، پرسشنامه سبک دلبستگی کالینز و رید، و مقیاس رضایت تحصیلی دانش آموزان است. انتظار می رود یافته ها نشان دهند خودکارآمدی بالا و دلبستگی ایمن در معلمان با افزایش رضایت تحصیلی دانش آموزان ارتباط معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، سبک های دلبستگی ، رضایت تحصیلی ، روان شناسی تربیتی ، آموزش وپرورش