تاثیر باورهای انگیزشی و نگرش معلمان نسبت به دانش آموزان بر کیفیت یادگیری و رشد اجتماعی آنان

در دهه های اخیر، پژوهش های تربیتی بر اهمیت نقش نگرش ها و باورهای درونی معلمان در موفقیت آموزشی تاکید ویژه ای داشته اند. معلم نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه شکل دهنده نگرش، انگیزش و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر باورهای انگیزشی و نگرش معلمان نسبت به دانش آموزان بر کیفیت یادگیری و رشد اجتماعی آنان است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان های استان تهران است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه باورهای انگیزشی پینتریچ و دی گروت (ترجمه و بومی سازی شده)، پرسشنامه نگرش معلم نسبت به دانش آموز (ساخته پژوهشگر بر اساس مولفه های احترام، درک، اعتماد و حمایت)، و مقیاس کیفیت یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان است. انتظار می رود یافته ها نشان دهند که باورهای انگیزشی مثبت و نگرش انسانی و حمایت گر معلمان با افزایش کیفیت یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی دوره های آموزشی معلمان با هدف ارتقای نگرش های تربیتی و انگیزشی در محیط مدرسه باشد.

کلیدواژه ها:

باورهای انگیزشی ، نگرش معلمان ، کیفیت یادگیری ، رشد اجتماعی ، روان شناسی تربیتی