تربیت عاطفی و سواد هیجانی در مدارس ایران: نقش معلم در شکل گیری مهارت های زندگی و تاب آوری روانی دانش آموزان

تحولات سریع اجتماعی و فرهنگی در دهه های اخیر، ضرورت بازنگری در ماموریت مدارس را آشکار ساخته است. دیگر هدف آموزش وپرورش تنها انتقال دانش نیست، بلکه پرورش انسان هایی است که بتوانند با هوش هیجانی، مهارت های زندگی و تاب آوری روانی خود در برابر چالش های جامعه امروزی سازگار شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در شکل گیری مهارت های زندگی و تاب آوری دانش آموزان با تاکید بر مولفه های تربیت عاطفی و سواد هیجانی انجام می گیرد. روش پژوهش، توصیفی–همبستگی است و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس متوسطه است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی بار-آن، تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه محقق ساخته مهارت های زندگی است. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که بین سواد هیجانی معلمان و میزان تاب آوری و مهارت های زندگی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی برنامه های ضمن خدمت معلمان، بازنگری برنامه های درسی و ارتقای سلامت روان در مدارس موثر واقع شود. این مطالعه تاکید دارد که معلم تنها انتقال دهنده دانش نیست، بلکه مربی عواطف، ارزش ها و تعادل روانی نسل آینده است.

کلیدواژه ها:

تربیت عاطفی ، سواد هیجانی ، تاب آوری روانی ، مهارت های زندگی ، معلم