نقش برنامه ریزی درسی یادگیرنده محور در توسعه مهارت های قرن بیست و یکم

این پژوهش با هدف تبیین نقش برنامه ریزی درسی یادگیرنده محور در پرورش مهارت هایی چون تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، ارتباط موثر، همکاری، سواد فناوری، خودراه بری و نوآوری انجام شد. رویکرد پژوهش کیفی و ماهیت آن توصیفی است و گردآوری داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل کیفی مضمون صورت گرفته است. بررسی منابع نشان داد که مشارکت فعال دانش آموزان، یادگیری مبتنی بر پروژه، انعطاف پذیری محتوا و تنوع روش های تدریس، مهم ترین عوامل اثرگذار بر توسعه مهارت های ضروری قرن بیست ویکم هستند. یافته ها نشان داد که برنامه ریزی یادگیرنده محور با ایجاد محیطی پویا، انتخاب محور و تجربه گرا، یادگیری عمیق تر و مسئولانه تری را شکل می دهد و موجب رشد توانایی سازگاری، مسئولیت پذیری و تولید ایده های نو می شود. نتیجه نهایی آن است که این رویکرد، چارچوبی کارآمد برای آماده سازی دانش آموزان در مواجهه با چالش های آینده فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، یادگیرنده محوری ، مهارت های قرن ۲۱ ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، حل مساله ، همکاری.