ارزیابی ابعاد اجتماعی و فرهنگی در برنامه ریزی شهری: چالش ها و فرصت ها (مطالعه موردی : کلانشهر اصفهان)

ابعاد اجتماعی و فرهنگی در برنامه ریزی شهری به مولفه هایی چون هویت محلی، مشارکت شهروندان، انسجام اجتماعی، دسترسی عادلانه به خدمات و فضاهای شهری، و احترام به تنوع فرهنگی و سبک های زندگی در محیط های شهری اشاره دارد. این ابعاد، کیفیت زندگی، حس تعلق و پویایی جامعه شهری را شکل می دهند و درک آن ها برای طراحی فضاهای شهری کارآمد و فراگیر ضروری است. برنامه ریزی موفق باید با در نظر گرفتن این جنبه ها، از ایجاد نابرابری های اجتماعی و فرهنگی در شهر جلوگیری کرده و به تقویت همبستگی و رفاه جمعی یاری رساند.هدف پژوهش حاضر، ارزیابی ابعاد اجتماعی و فرهنگی در برنامه ریزی شهری: چالش ها و فرصت ها (مطالعه موردی: کلانشهر اصفهان) می باشد. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی - نظری و ازنظر روش، توصیفی– تحلیلی است. اطلاعات و داده های موردنیاز از طریق روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. در این پژوهش از مدل دیمتل فازی استفاده شده است. یافته های حاصل از ارزیابی ابعاد اجتماعی و فرهنگی در برنامه ریزی شهری کلانشهر اصفهان با استفاده از مدل دیمتل فازی نشان می دهد که عواملی چون هویت فرهنگی، مشارکت اجتماعی و عدالت فضایی، روابط علی و معلولی پیچیده ای با یکدیگر دارند و بر پویایی شهر تاثیرگذارند. این مدل به شناسایی چالش های کلیدی مانند حفظ میراث فرهنگی در بافت مدرن و فرصت های بالقوه در تقویت سرمایه اجتماعی و هویت مکانی کمک شایانی می کند. در نهایت، نتایج این تحلیل می تواند مبنایی برای تدوین راهبردهای برنامه ریزی شهری موثرتر و پایدارتر در اصفهان، با تمرکز بر ادغام سازنده ابعاد اجتماعی و فرهنگی در تصمیم گیری های شهری باشد.

کلیدواژه ها:

ابعاد اجتماعی و فرهنگی ، برنامه ریزی شهری ، چالش ها و فرصت ها ، کلانشهر اصفهان ، دیمتل فازی