بررسی وضعیت شاخص های ایمنی در فضای بازی کودکان (مطالعه موردی: بوستان های محله ای منطقه ۹ شهرداری مشهد)

یکی از مهم ترین مشکلات امروزی شهرها به مسائلی مانند ایمنی و سلامت اجتماعی شهروندان مربوط می شود که از میان گروه های مختلف سنی کودکان، به دلایل عدیده ای باید از منظر سلامت، ایمنی و... مورد توجه قرار گیرند. در این میان پارک ها و محوطه های بازی کودکان، از مهم ترین مکان هایی هستند که دربرگیرنده کودکان و فعالیت های آن ها می باشند که باید این مکان ها در سطحی مطلوب قرار گیرند؛ بنابراین هدف از انجام این تحقیق بررسی وضعیت شاخص های ایمنی در فضای بازی کودکان مطالعه موردی: بوستان های محله ای منطقه ۹ شهرداری مشهد می باشد. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است. برای جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه اقدام شده به طوری که جامعه آماری تحقیق حاضر را مراجعه کنندگان به محوطه بازی کودکان تشکیل داده اند. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها جهت مقایسه شاخص ها در محدوده مطالعاتی و اولویت بندی شاخص های ایمنی و همچنین رتبه بندی پارک های مورد مطالعه از نظر ایمنی از آزمون تی تک نمونه ای و آزمون فریدمن استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داده که در میان شاخص های ایمنی، شاخص ایمنی روشنایی در اولویت اول و شاخص احساس ایمنی در اولویت آخر قرار می گیرد. به طورکلی با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد که وضعیت ایمنی در فضای بازی کودکان در سطح قابل قبولی نیست.

کلیدواژه ها:

شاخص ایمنی ، فضای بازی کودکان ، منطقه ۹ شهرداری مشهد.