نقش اعتقاد به مهدویت و انتظار در امید بخشی به زندگی میان جوانان

اصل ضرورت وامید و انتظار و آثار مختلف آن در زندگانی فردی و اجتماعی انسانها مسئله ای غیر قابل انکار است. لحظه لحظه ی زندگی انسان با امید همراه است و اگر امید به آینده را از او بگیرند سرنوشتی جز سکون رکود مرگ و تباهی نخواهد داشت و عامل افسردگی نیز چیزی جز خشکیدن نهال امید در وجود انسان نیست با توجه به اهمیت و نقش اساسی امید به آینده و انتظار فرج در زندگی انسانها مکتب اسلام تلاش نموده است با تقویت این روحیه تلاش و سرزندگی جوامع اسلامی و مسلمانان را به نهایت درجه ی خود رسانده و آنها را در هر زمان پویا و پایدار نگه دارد حیات اجتماعی شیعه به منزله ی جامعه ای مستقل و پویا در گرو اندیشه ی مهدویت و انتظار فرج است. اعتقاد به مهدویت مستلزم فرهنگ انتظار است و انتظار به انسانها امید تحرک نشاط و آینده پژوهی می دهد. انتظار چلچراغ امیدی است که در دهلیزهای بی فروغ قلبهایی که گذرگاه احساس ،جهاد مقاومت حرکت و ایثار و شهادت است و شعله هایی است برافروخته از عشق و بر گرفته از ولایت انتظار اعلان تنفر از همه ی مفاسد تبعیضها بی عدالتی ها و تباهی هاست که ظهور آن یگانه منجی عالم را به تاخیر می اندازد. طبیعی است چنین انتظار پویایی روح امیدواری اصلاح طلبی و توان مبارزه و مقاومت در برابر هر گونه انحراف را در منتظران واقعی تقویت میکند و هیبت دنیای استکبار را فرو می ریزد.