نقش استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی در رابطه عوامل استرس زای کاری با دلبستگی شغلی

هدف : مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی در دلبستگی شغلی در نظر گرفته شد. روش شناسی: با تکیه بر مدل تقاضا-منابع شغلی(JD-R) یک مدل تحقیقاتی برای بررسی نقش تعدیلکننده استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی کاری و غیرکاری در رابطه بین عوامل استرس زای کاری(استرس زای چالشی و استرس زای بازدارنده) و دلبستگی شغلی ایجاد گردید. مدل تحقیق با استفاده از ۴۲۰ پاسخ معتبر جمع آوری شده از طریق پرسشنامه آنلاین در شرکت های دانش بنیان پارک علم و فناوری شیخ بهایی اصفهان مورد آزمون قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد: عوامل استرس زای چالشی به طور مثبت با دلبستگی شغلی مرتبط هستند در حالی که عوامل استرس زای بازدارنده با دلبستگی شغلی ارتباط منفی دارند. همچنین رابطه بین عوامل استرس زای چالشی و دلبستگی شغلی یک اثر U شکل را تحت تاثیر تعدیلگر استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی کاری نشان می دهد، اما یک اثر U شکل معکوس را تحت تاثیر تعدیلگر استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی غیرکاری نشان می دهد نتیجه گیری: کارکنان تحت استرس بازدارنده ممکن است به سطح نسبتا بالاتری از استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی غیرکاری نسبت به کارکنان تحت استرس چالشی برای رسیدن به دلبستگی شغلی بهینه نیاز داشته باشند.

کلیدواژه ها:

رسانه های اجتماعی سازمانی ، عوامل استرس زای چالشی و بازدارنده ، دلبستگی شغلی ، رسانه های اجتماعی سازمانی کاری و غیرکاری. پارک علم و فناوری شیخ بهایی اصفهان