تاثیر قصه گویی بر تقویت یادگیری رفتاراجتماعی کودکان و نوجوانان با بهره گیری از حکمت های نهج البلاغه

زمینه: نهج البلاغه مهم ترین منبع دینی، فکری، فرهنگی و وجه مشترک مسلمانان، همواره مورد توجه بوده و با داشتن ویژگی مهم جامعیت، هدایتگر انسان به سعادت، امنیت و آرامش است. از جمله مشخصه های خاص نهج البلاغه، شیوه ویژه ای از گفتار است که در بسیاری از خطبه ها، نامه ها و حکمت ها به کار رفته است. هدف: با بررسی تاثیر قصه گویی یکی از راه های اثرگذار، بر تقویت یادگیری رفتاراجتماعی در کودکان و نوجوانان، را با نگاهی علمی بیان می کند. رفتاراجتماعی؛ در زندگی اجتماعی دارای تفاوت هایی در شکل، تعدد و شیوه های تقویت آن در نظم عمومی وجود دارد که مورد باشد. روش: از نظر اهداف؛ کاربردی، از نظر داده ها، کمی و از نظر ماهیت و نوع مطالعه، شبه آزمایشی است که تعداد ۴۰ نفر از اعضای پسر ۹ تا ۱۱ سال کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شهرستان نوشهر، به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب و سپس در دو گروه ۲۰ نفری(آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. یافته ها: توزیع فراوانی پاسخ گویان برحسب نمره یادگیری رفتاراجتماعی در مرحله پیش آزمون، بیشترین تعداد با ۵/۳۷ درصد در بازه نمره ۸۵-۷۵ و کمترین تعداد با ۵/۲ درصد در بازه نمره کمتر از ۵۰ و در مرحله پس آزمون بیشترین تعداد با ۵۵ درصد در بازه نمره ۱۰۰-۸۵ و کمترین تعداد با ۱۵ درصد در بازه نمره ۸۵-۷۵ بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که قصه گویی براساس حکمت های نهج البلاغه می تواند رفتاراجتماعی را به کودکان و نوجوانان منتقل کند و تاثیر مثبتی بر رشد شخصیتی آنان داشته باشند. همچنین، این قصه ها می توانند به تقویت یادگیری رفتاراجتماعی در کودکان و نوجوانان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

حکمت های نهج البلاغه ، قصه گویی ، کودکان ونوجوانان ، یادگیری رفتاراجتماعی