تاثیر رهبری توزیعی بر شکل گیری جو یادگیری سازمانی در معلمان مدارس شهرستان لردگان

رهبری توزیعی به عنوان رویکردی نوین در مدیریت آموزشی، بر همکاری حرفه ای، توزیع مسئولیت ها و مشارکت فعال معلمان در تصمیم گیری ها تاکید دارد. در مقابل، جو یادگیری سازمانی یکی از لازم ترین مولفه های اثرگذاری مدرسه بر رشد حرفه ای معلمان است و به عنوان بستری برای یادگیری مستمر، بازخورد سازنده، تبادل دانش و توسعه هنجارهای یادگیرنده شناخته می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری توزیعی بر جو یادگیری سازمانی در میان معلمان مدارس متوسطه بود. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل ۴۵۰ معلم بوده که ۲۱۰ نفر از آنها با روش نمونه گیری طبقه ای نسبتی انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه رهبری توزیعی اسپیلان (۲۰۱۷) و پرسشنامه ابعاد یادگیری سازمانی واتکینز و مارسیک (۲۰۰۳) بود. یافته ها نشان داد میان دو متغیر رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد (r=۰. ۶۸، p<۰. ۰۰۱). همچنین رهبری توزیعی توانست ۴۲ درصد از واریانس جو یادگیری سازمانی را تبیین کند. نتایج SEM نشان داد ضریب مسیر رهبری توزیعی به یادگیری سازمانی برابر با β=۰. ۷۴ و معنادار بود. شاخص های برازش مدل (CFI=۰. ۹۶، TLI=۰. ۹۵، RMSEA=۰. ۰۴۷) نشان از مناسب بودن مدل داشت. نتایج بیانگر آن است که مدیرانی که از رویکرد توزیعی بهره می برند، بستر مناسب تری برای رشد حرفه ای معلمان، یادگیری تیمی و افزایش ظرفیت یادگیری در مدرسه فراهم می کنند.

کلیدواژه ها:

رهبری توزیعی ، جو یادگیری سازمانی ، یادگیری مدرسه ای ، معلمان ، توسعه حرفه ای.