پیش بینی عدالت سازمانی از طریق سبک های رهبری تحولگرا و عملگرا در بین کارکنان آموزش و پرورش استان چهار محال و بختیاری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های رهبری تحول گرا و عمل گرا در پیش بینی عدالت سازمانی در بین کارکنان آموزش و پرورش استان چهارمحال و بختیاری انجام شد. عدالت سازمانی به عنوان یکی از عوامل موثر بر رضایت شغلی، تعهد سازمانی و عملکرد کارکنان، در سه بعد عدالت توزیعی، عدالت رویه ای و عدالت تعاملی مورد سنجش قرار گرفت. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل ۳۴۱ نفر از کارکنان آموزش و پرورش استان بود که به صورت نمونه گیری تصادفی با فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استاندارد عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (۱۹۹۳)، سبک رهبری تحول گرا (MLQ) باس و آولیو (۲۰۰۰) و سبک رهبری عمل گرا باس (۲۰۲۰) بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل های آماری، سبک های رهبری تحول گرا و عمل گرا هر دو توانستند عدالت سازمانی را در بین کارکنان آموزش و پرورش استان چهارمحال و بختیاری به طور معناداری پیش بینی کنند. هر سه مولفه عدالت سازمانی شامل عدالت توزیعی، عدالت رویه ای و عدالت تعاملی دارای سطح معناداری کمتر از ۰. ۰۵ بودند و تاثیر آماری معناداری بر متغیر وابسته داشتند. در این میان، عدالت توزیعی با ضریب استاندارد شده ۰. ۳۳۲ و آماره t برابر با ۶. ۱۶۵ بیشترین قدرت پیش بینی را داشت. در مقابل، در مدل سبک رهبری عمل گرا، تنها مولفه عدالت توزیعی با ضریب استاندارد شده ۰. ۱۷۹ و سطح معناداری ۰. ۰۰۱ تاثیر معناداری نشان داد، در حالی که عدالت رویه ای و تعاملی فاقد تاثیر آماری بودند. ضریب تعیین این مدل برابر با ۰. ۳۴۲ بود که بیانگر تبیین حدود ۳۴. ۲ درصد از تغییرات عدالت سازمانی توسط سبک عمل گرا است. این یافته ها نشان می دهد که سبک رهبری تحول گرا نه تنها تاثیر گسترده تری بر ابعاد مختلف عدالت سازمانی دارد، بلکه در میان کارکنان با تحصیلات و شرایط اقتصادی بالاتر نیز ترجیح داده می شود.