بررسی و تبیین یادگیری مبتنی بر خودتنظیمی در محیط های ترکیبی (مجازی-حضوری): با تاکید بر چالش ها و راهکارها

خودتنظیمی یکی از سازه های بنیادی در روان شناسی تربیتی است که نقش مهمی در پیشبرد یادگیری و موفقیت تحصیلی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین یادگیری مبتنی بر خودتنظیمی در محیط های ترکیبی: با تاکید بر چالش ها و راهکارها صوررت گرفته است. روش پژوهشی مقاله حاضر مروری کتابخانه ای است و از مقالات و کتاب های در این حوزه استفاده شده است. از جمله چالش های موجود در این حوزه ضعف در مدیریت زمان، کاهش انگیزش و تداوم یادگیری، پایش و نظارت ناکافی بر عملکرد و حواس پرتی و عوامل مزاحم در محیط آنلاین می باشد. همچنین از جمله راهکارهای تقویت یادگیری خودتنظیمی در محیط های ترکیبی آموزش مستقیم راهبردهای خودتنظیمی، افزایش تعامل در کلاس حضوری و آنلاین، سازمان دهی منسجم محتوا و منابع آنلاین، ارتقای سواد دیجیتال و کاهش عوامل حواس پرتی در فضای آنلاین می باشد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، یادگیری ، ترکیبی ، مجازی.