مدل یابی ساختاری رابطه بین دینداری و مشارکت سیاسی: نقش میانجی ذهنیت فلسفی

این پژوهش با هدف تبیین رابطه ساختاری میان دینداری و مشارکت سیاسی با نقش میانجی گری ذهنیت فلسفی در میان دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی انجام شده است. مطالعه حاضر از نوع کاربردی و با روش توصیفی- همبستگی و رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام گرفته است. جامعه آماری شامل تمامی دانشجومعلمان مقطع کارشناسی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۹۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها سه پرسشنامه استاندارد در زمینه دینداری، ذهنیت فلسفی و مشارکت سیاسی بود که با مقیاس پنج درجه ای لیکرت نمره گذاری شدند. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. نتایج نشان داد دینداری تاثیری متوسط تا نسبتا قوی بر ذهنیت فلسفی و مشارکت سیاسی دارد. همچنین، ترکیب دینداری و تفکر فلسفی موجب شکل گیری نگرش های چندبعدی تر به زندگی و جامعه شده و باورهای دینی قوی، ارزش هایی چون عدالت و مسئولیت اجتماعی را تقویت می کند که انگیزه مشارکت سیاسی را افزایش می دهد. یافته ها بیانگر آن است که ارتقای دینداری و ذهنیت فلسفی می تواند در بهبود امید و نشاط سیاسی، انسجام ملی، شایسته سالاری و توسعه پایدار نقش موثری داشته و در سیاست گذاری آموزشی دانشگاه فرهنگیان راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

دینداری ، ذهنیت فلسفی ، مشارکت سیاسی ، دانشجو معلمان