بهبود مقاومت حرارتی کالای ویسکوز اصلاح شده با دندریمر پلی آمیدوآمین

به دلیل طبیعت اشتعال پذیر منسوجات سلولزی و صدمات غیرقابل جبران ناشی از آن بهبود مقاومت حرارتی کالاهای سلولزی امری ضروری می نماید. یکی از شیوه های شناخته شده ای که منجر به بهبود مقاومت حرارتی کالاهای سلولزی می شوند، استفاده از ترکیبات نیتروژن دار هستند. بر این اساس، در این پژوهش برای افزایش مقاومت حرارتی کالای سلولزی ویسکوز از نانوساختار دندریمر پلی آمیدو آمین حاوی گروه های نیتروژن (PAMAM-NH۲) به همراه اتصال دهنده سیتریک اسید (CA) استفاده شده است. نتایج طیف سنجی های FTIR و ATR-FTIR تشکیل پیوندهای استری (-COO-) و آمیدی (-CONH-) شکل گرفته مابین گروه های عاملی ویسکوز، سیتریک اسید و نانوساختار دندریمر را تایید می کنند. همچنین، تصاویر SEM همراه با آنالیز EDS حضور دندریمرها بر روی کالای ویسکوز اصلاح شده را نشان می دهند. افزایش مقاومت حرارتی و تاخیر در انتشار شعله نیز توسط آنالیزهای حرارتی شناخته شده TGA، DSC، LOI و تست عمودی سوختن تایید شده است. نتایج نشان می دهد که حداقل میزان اکسیژن (LOI) مورد نیاز برای اشتعال پذیری ویسکوز خام از ۲/۱۸% به مقادیر ۵/۲۳% و ۱/۲۵% به ترتیب برای ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل دوم و چهارم افزایش یافته است. علاوه بر این، نتایج وزن سنجی گرمایی (TGA) بیانگر آنست که میزان باقیمانده نهایی ویسکوز خام از ۴/۰% به ۳/۲۷% (ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل دوم) و ۴/۲۹% (ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل چهارم) تغییر یافته که منجر به سریع تر شدن اختناق حرارتی می شود. نتایج ارزیابی خصوصیات فیزیکی نیز حاکی از آنست که میزان چروک پذیری، شاخص زردی، نیروی پارگی و طول خمش ویسکوز اصلاح شده در مقایسه با نمونه شاهد افزایش و در مقابل، میزان سفیدی و جذب رطوبت کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

نانوساختار دندریمر ، پلی آمیدو آمین ، مقاومت حرارتی ، ویسکوز ، اصلاح سطح