بازتعریف نقش مسجد در حیات اجتماعی از منظر فلسفه اشراق برای معماری و شهرسازی نوین

مسجد به عنوان مهمترین بنای شهری بعد از ظهور اسلام در سرزمین های اسلامی، دارای عملکردهای متعدد و فرامذهبی بوده است که با گذشت قرون متمادی و ورود جوامع به عصر مدرنیته، کمرنگ تر و محدودتر شدند. از طرفی، وجود پلازاهای شهری، برای تعاملات اجتماعی، یک نیاز اساسی به شمار می رود. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کیفی به شیوه تحلیل داده و با بهره گیری از اسناد کتابخانه ای در صدد پاسخ به این سوال است که چگونه می توان با ترکیب دو کاربری مسجد و پلازا و با بهره گیری از فلسفه اشراق فضای اجتماعی مطلوبی را طراحی کرد؟ نتیجه حاصل نشان می دهد که به نظر می رسد با بهره گیری درست و هوشمندانه از عنصر نور و رعایت سلسله مراتب که مهمترین مفاهیم در فلسفه اشراق هستند و خلق فضایی نیمه محصور با محوریت مسجد، بتوان مکانی خلق کرد تا مردم ساعاتی را با فراغ بال در آن سپری کرده و از آن برای برگزاری رویدادهای اجتماعی بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

مسجد ، فلسفه اشراق ، سهروردی ، پلازا ، اجتماعی