مداخلات روان درمانی در بیماران بزرگ سال مبتلا به تومور مغزی: مروری اسکوپینگ

مقدمه: تشخیص تومور مغزی می تواند تجربه ای آسیب زا و چالش برانگیز از نظر عاطفی باشد که اهمیت رویکرد زیستی، روانی و اجتماعی در ارتقای کیفیت زندگی را نشان می دهد. با توجه به تاثیر منفی علائم عاطفی درمان نشده، هدف این مرور بررسی اثربخشی و امکان پذیری مداخلات روان شناختی در حفظ یا بهبود کیفیت زندگی بیماران بزرگ سال مبتلا به انواع تومور مغزی است. مواد و روش­ها: ما پایگاه های اطلاعاتی الکترونیکی (Web of Science، PubMed و Scopus) را از آغاز تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳ جست وجو کردیم. جستجوها برای شناسایی مطالعات منتشرشده انجام گردید که مداخلات روان شناختی را در بیماران تومور مغزی بزرگ سال بررسی می کرد. چهارده مطالعه شامل ۹ کارآزمایی تصادفی سازی و کنترل شده و ۵ مطالعه موردی شناسایی شدند. یافته ­های پژوهش: یافته ها نشان دادند که مداخلات روان شناختی، به ویژه برنامه های توان بخشی شناختی چندوجهی، باعث بهبود معنادار در عملکرد شناختی ذهنی و اجرایی بیماران تومور مغزی گردیده اند. این آثار در پیگیری های چندماهه نیز حفظ شد. بااین حال، در برخی مداخلات مانند برنامه های الکترونیک، تفاوت معناداری میان گروه مداخله و کنترل مشاهده نگردید؛ همچنین مطالعات موردی به بهبود شاخص های عصب روان شناختی اشاره داشتند، هرچند میزان اثربخشی در مطالعات مختلف متغیر بود. بحث و نتیجه گیری: مداخلات روان شناختی به عنوان رویکردی مکمل، پتانسیل چشمگیری در بهبود کیفیت زندگی و کاهش علائم روانی-عاطفی بیماران مبتلا به تومور مغزی دارند. بااین حال، کمبود مطالعات کنترل شده و ناهمگونی روش ها ضرورت تحقیقات مداخله ای دقیق تر را بیان می کند.

کلیدواژه ها:

quality of life ، brain tumor ، emotional well-being ، psychological treatment ، کیفیت زندگی ، تومور مغزی ، سلامتی عاطفی ، درمان روان شناختی