تبیین ارتباط بهره گیری از فناوری هوش مصنوعی با فرایند یاددهی–یادگیری، انگیزش پیشرفت و رشد تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی ناحیه ۱ شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استفاده از هوش مصنوعی با فرایند یاددهی–یادگیری، انگیزش پیشرفت و رشد تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی ناحیه ۱ ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ است. با توجه به ظرفیت های نوآورانه هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری و ایجاد محیط یادگیری تعاملی، این تحقیق تلاش کرده است میزان تاثیرگذاری آن بر کیفیت فرآیند آموزشی و انگیزه تحصیلی را تبیین نماید. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کمی با طرح ماتریس همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی ناحیه ۱ ارومیه (۴۲٬۹۲۱ نفر) بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده و قرعه کشی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با نظر خبرگان تعلیم و تربیت و پایایی آن در مطالعه مقدماتی تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استفاده از هوش مصنوعی و کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری (۰. ۸۷r=)، بین استفاده از هوش مصنوعی و انگیزش پیشرفت تحصیلی (۰. ۸۵r=)، و همچنین بین فرایند یاددهی–یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی (۰. ۷۴ r=) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰. ۰۵). یافته ها بیانگر آن است که افزایش استفاده از فناوری های هوش مصنوعی می تواند به طور چشمگیری کیفیت آموزش، مشارکت فعال یادگیرنده و انگیزه تحصیلی را ارتقا دهد. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با تقویت زیرساخت ها، آموزش معلمان و تولید محتوای بومی هوشمند، زمینه بهره برداری گسترده تر و اثربخش تر از هوش مصنوعی را در مدارس فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یاددهی–یادگیری ، انگیزش پیشرفت تحصیلی ، مدارس ابتدایی.