بررسی اثر سبک های انگیزشی و خودکارآمدی تحصیلی بر توانایی مدیریت استرس و اهداف تحصیلی دانش آموزان

در دنیای معاصر که فشارهای آموزشی و انتظارات تحصیلی روزبه روز افزایش می یابد، توانایی مدیریت استرس و تعیین اهداف تحصیلی روشن به عنوان یکی از ارکان اصلی موفقیت دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر به بررسی اثر سبک های انگیزشی و خودکارآمدی تحصیلی بر توانایی مدیریت استرس و اهداف تحصیلی دانش آموزان می پردازد. سبک انگیزشی، به عنوان نیروی محرکه درونی یا بیرونی برای یادگیری، نقشی تعیین کننده در جهت دهی رفتارهای تحصیلی دارد و خودکارآمدی تحصیلی نیز بیانگر باور فرد نسبت به توانایی های خود در انجام وظایف آکادمیک است. یافته های نظری نشان می دهد دانش آموزانی که دارای انگیزش درونی قوی تری هستند، در مواجهه با چالش های تحصیلی از راهبردهای سازگارانه تری برای مدیریت استرس استفاده کرده و توانمندتر در تعیین اهداف تحصیلی دقیق و قابل دستیابی عمل می کنند. همچنین، خودکارآمدی بالا موجب افزایش اعتمادبه نفس، کنترل هیجانات، برنامه ریزی بهتر و کاهش تاثیر عوامل استرس زا می گردد. در مقابل، سبک انگیزشی بیرونی و خودکارآمدی پایین، با سردرگمی در هدف گذاری تحصیلی، واکنش های هیجانی منفی و ضعف در مدیریت موقعیت های فشارزا همراه است. در این پژوهش، فرض بر آن است که تقویت انگیزش درونی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی می تواند به ارتقاء تاب آوری در برابر استرس و بهبود جهت گیری هدفمند دانش آموزان منجر شود. نتایج احتمالی پژوهش می تواند به برنامه ریزان آموزشی، مشاوران مدارس و معلمان در طراحی مداخلات روان شناختی و آموزشی موثر برای ارتقاء کیفیت یادگیری و سلامت روان دانش آموزان کمک نماید.