بررسی رابطه بین شیوه های ارزشیابی مدیران و کیفیت تدریس معلمان با توجه به نقش میانجی انگیزش شغلی و خودکارآمدی معلمان شهرستان لردگان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شیوه های ارزشیابی مدیران و کیفیت تدریس معلمان با توجه به نقش میانجی انگیزش شغلی و خودکارآمدی است. پژوهش های پیشین نشان داده اند که ارزشیابی رشد محور و حمایت گرایانه با افزایش انگیزش و خودکارآمدی معلمان، به بهبود کیفیت تدریس منجر می شود (استرانگ، ۲۰۱۸؛ مارزانو، ۲۰۱۴؛ دسی و رایان، ۲۰۰۰). روش پژوهش توصیفی–همبستگی بوده و نمونه شامل ۳۲۰ معلم است. از پرسشنامه های استاندارد در حوزه ارزشیابی مدیران، انگیزش شغلی والراند (معروفی و همکاران، ۱۳۹۵)، خودکارآمدی معلمان (TSES؛ تسچانن موران و هوی، ۲۰۰۱) و کیفیت تدریس (عابدی، ۱۳۹۲) استفاده شد. نتایج نشان داد ارزشیابی رشد محور مدیران با کیفیت تدریس رابطه مثبت و معنادار دارد و انگیزش و خودکارآمدی نقش میانجی موثری ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مدیران ، کیفیت تدریس ، انگیزش شغلی ، خودکارآمدی.