نقش بازخورد سازنده در توانمندسازی یادگیرندگان

دریافت بازخورد سازنده نقشی حیاتی در فرایندهای یادگیری و رشد فردی ایفا می کند و شناسایی دقیق این نقش، به ویژه در بسترهای آموزشی نوین، از اهمیت آکادمیک و اجتماعی قابل توجهی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تبیین مبانی نظری و مفهومی نقش بازخورد سازنده در توانمندسازی یادگیرندگان تدوین شده است. این مطالعه با رویکردی نظری و تحلیلی، ابعاد روانشناختی، اجتماعی و تربیتی تعامل بین بازخورد و خودکارآمدی یادگیرنده را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های کلیدی این تحقیق نشان می دهند که بازخورد سازنده، با فراهم آوردن اطلاعات دقیق و هدفمند درباره عملکرد، هدایت فراشناختی، و تقویت انگیزه درونی، به یادگیرندگان کمک می کند تا درک عمیق تری از نقاط قوت و ضعف خود یافته و راهبردهای موثری برای بهبود مستمر اتخاذ نمایند. همچنین، تاکید بر جنبه های حمایتی، متناسب با نیازهای فردی، و شفافیت در ارائه بازخورد، از عوامل کلیدی در افزایش اثربخشی آن و در نتیجه، توانمندسازی یادگیرندگان در دستیابی به استقلال تحصیلی و خودتنظیمی در یادگیری است. این نتایج، پیامدهای گسترده ای برای طراحی برنامه های آموزشی، توسعه روش های تدریس، و سیاست گذاری در حوزه آموزش دارد و زمینه ساز پژوهش های آتی در بررسی تاثیرات بلندمدت بازخورد سازنده بر ابعاد مختلف رشد شناختی و عاطفی یادگیرندگان در محیط های یادگیری متنوع خواهد بود.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، توانمندسازی ، یادگیرندگان ، روانشناسی تربیتی ، ارزشیابی آموزشی.