تاثیر کوچینگ تحصیلی بر افزایش خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی

پیشرفت تحصیلی در دبیرستان، پیش بینی کننده ی مهمی برای موفقیت تحصیلی و شغلی آینده است. مداخلات آموزشی اخیر به طور فزاینده ای بر کوچینگ تحصیلی به عنوان وسیله ای برای افزایش خودکارآمدی و انگیزه ی دانش آموزان، دو عاملی که به شدت با عملکرد تحصیلی مرتبط هستند، متمرکز شده اند. این مطالعه با استفاده از یک طرح شبه آزمایشی با ارزیابی های قبل و بعد از مداخله، تاثیر کوچینگ تحصیلی بر خودکارآمدی و انگیزه ی دانش آموزان دبیرستانی را بررسی می کند. شرکت کنندگان شامل ۱۲۰ دانش آموز دبیرستانی بودند که به طور تصادفی به یک گروه کوچینگ تحصیلی یا یک گروه کنترل که مشاوره ی راهنمایی سنتی دریافت می کردند، اختصاص داده شدند. در طول یک دوره ۱۲ هفته ای، گروه کوچینگ در جلسات ساختاریافته ای با هدف تعیین هدف، خودتنظیمی و بازخورد شخصی سازی شده شرکت کردند. نتایج نشان داد که افزایش قابل توجهی در خودکارآمدی و انگیزه ی تحصیلی در بین دانش آموزانی که کوچینگ تحصیلی دریافت کرده بودند، در مقایسه با دانش آموزان گروه کنترل، مشاهده شد. این یافته ها نشان می دهد که کوچینگ تحصیلی یک مداخله ی موثر برای پرورش منابع روانشناختی است که زیربنای پیشرفت تحصیلی هستند. پیامدهای عملی برای عملکرد آموزشی شامل ادغام برنامه های کوچینگ در برنامه های درسی دبیرستان برای حمایت از توسعه ی دانش آموزان است. تحقیقات بیشتر برای بررسی نتایج بلندمدت و شناسایی اینکه کدام مولفه های کوچینگ برای جمعیت های مختلف دانش آموزان موثرتر هستند، توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مربیگری تحصیلی ، خودکارآمدی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دبیرستانی ، پیشرفت تحصیلی.