مروری بر یادگیری مبتنی بر پروژه در بهبود کیفیت آموزش و پرورش

نظام های آموزشی در جهان امروز با چالش های متعددی مواجه اند؛ از جمله فاصله میان آموزش های نظری و نیازهای واقعی زندگی و جامعه. روش های سنتی تدریس که بر انتقال یک سویه اطلاعات و حفظیات تکیه دارند، دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان در قرن بیست ویکم نیستند. در این شرایط، ضرورت بهره گیری از رویکردهای نوین آموزشی بیش از پیش احساس می شود؛ رویکردهایی که بتوانند دانش آموزان را فعالانه در فرآیند یادگیری درگیر کرده و مهارت های اساسی همچون تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری و حل مسئله را در آن ها پرورش دهند. یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش و پرورش ایفا می کند. این روش، که بر اساس حل مسائل واقعی و کار گروهی طراحی شده است، به دانش آموزان این امکان را می دهد تا با مشارکت فعال در فرآیند یادگیری، مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی و حل مسئله را تقویت کنند. در این مقاله، به بررسی مبانی نظری PBL، ویژگی های آن و مزایای متعدد آن برای دانش آموزان پرداخته می شود. همچنین، چالش ها و موانع موجود در اجرای این رویکرد آموزشی بررسی شده و راهکارهای اجرایی برای معلمان و مدارس ارائه می گردد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند به افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، بهبود یادگیری و توسعه مهارت های کلیدی آن ها منجر شود. در نهایت، تاکید بر ضرورت توجه به این روش به عنوان ابزاری موثر برای ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش و آماده سازی نسل آینده برای چالش های پیچیده زندگی امروز می باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، کیفیت آموزش ، مهارت های اجتماعی ، تفکر انتقادی