استراتژی های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید برنج

گرمایش جهانی ناشی از افزایش غلظت گازهای گلخانه ای، یکی از جدی ترین چالش های زیست محیطی در عصر حاضر است. خاک های کشاورزی به عنوان منبع گازهای گلخانه ای مهمی مانند متان (CH_۴)، اکسید نیتروژن (N_۲O) و دی اکسید کربن (CO_۲) عمل می کنند. برنج به عنوان غذای اصلی بیش از نیمی از جمعیت جهان، از مهم ترین منابع انتشار گازهای گلخانه ای بخش کشاورزی به شمار می رود. رشد جمعیت و افزایش تقاضا برای برنج در آینده، نگرانی های جدی را در مورد انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از کشت این محصول ایجاد کرده است. بنابراین، اتخاذ راهکارهای مناسب جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید برنج ضروری می باشد. از این رو، مقاله مروری حاضر با هدف بررسی مکانیسم های انتشار گازهای گلخانه ای از مزارع برنج، عوامل موثر بر انتشار گازهای گلخانه ای و استراتژی هایی جهت کاهش تولید این گازها انجام شد. ایجاد تغییر در مدیریت مرسوم زراعی می تواند تاثیر قابل توجهی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از مزارع برنج داشته باشد. در همین راستا، استفاده از شیوه های مدیریتی مناسب مانند مدیریت آب، مدیریت مناسب کود، مدیریت بقایا، خاک ورزی حفاظتی، کاربرد بیوچار، سیستم تلفیقی برنج-آبزیان، کاشت مستقیم برنج و انتخاب ارقام مناسب می تواند در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و در عین حال، پایداری تولید برنج موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، پتانسیل گرمایش جهانی ، دی اکسید کربن ، متان ، اکسید نیتروژن