مبانی فقهی مسئولیت دولت اسلامی در قبال تعلیم و تربیت

پژوهش حاضر با این پرسش اساسی که مبانی فقهی مسئولیت دولت اسلامی در قبال تعلیم و تربیت چیست؛ این هدف را تعقیب می کند که به بررسی این جایگاه از زاویه فقهی بپردازد. دولت اسلامی در پی سعادت، ترقی و پیشرفت جامعه بشری در هر دو بعد مادی و معنوی بوده و اذعان دارد که جامعه بشری در پرتو این دو مقوله مهم می تواند به کمال مطلوب و سعادت قابل تضمین برسد. از این لحاظ، ضروری بود تا مسئولیت دولت اسلامی در این مورد از منظر فقه بررسی و ادعای فوق روشن گردد. یافته های تحقیق با بهره گیری از روش تحلیلی توصیفی حاکی از آن است که یکی از مسئولیت های مهم دولت اسلامی به منظور احیای فرهنگ اسلامی، ارزش های اخلاقی، تحقق اهداف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه و در نهایت، ترقی جامعه اسلامی به کمال مطلوب، تعلیم و تربیت افراد جامعه بوده و آیاتی از قرآن، احادیث متعدد از معصومین (ع)، قواعد فقهی همچون قاعده ارشاد جاهل، قاعده اعانه بر بر و نیکی، قاعده تعلیم باب هدایت و نیز اقوال فقها بر  وظیفه مندی دولت اسلامی در قبال این مساله اشاره دارد. دلایل و مستندات فقهی مورد بررسی در این نوشتار، به اثبات وجوب و لزوم وظیفه دولت اسلامی در قبال تعلیم و تربیت به صورت کلی پرداخته و وارد جزئیاتی چون: لزوم برنامه ریزی و تدوین سیاست ها در قبال این مساله نمی شود.

کلیدواژه ها:

دولت ، دولت اسلامی ، وظیفه ، تعلیم و تربیت