الگوبرداری از کره جنوبی در بهره وری نیروی کار و حمایت از بنگاه های کوچک و متوسط: رویکردی برای رشد اقتصادی ایران

رشد اقتصادی در کشورهای دارای محدودیت منابع مالی، مستلزم طراحی سیاست هایی چندبعدی و اثربخش است. این پژوهش با هدف تحلیل هم زمان و غیرخطی اثر نرخ رشد بهره وری منابع انسانی و سهم تسهیلات اعطایی به شرکت های کوچک و متوسط بر رشد اقتصادی، به الگوبرداری از تجربه کره جنوبی به عنوان یک کشور موفق در خط مشی گذاری کارآفرینانه می پردازد. این پژوهش کاربردی با رویکرد کمی و با استفاده از روش سطح پاسخ انجام شده است. داده های پژوهش شامل آمار سری زمانی کره جنوبی طی سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۴ بوده و طراحی مدل با استفاده از طرح مرکب مرکزی صورت گرفته است. تحلیل داده ها بر پایه مدل رگرسیونی درجه دوم کامل انجام شد. نتایج نشان داد بهره وری منابع انسانی بیشترین اثر مثبت بر رشد اقتصادی دارد (ضریب ۲۲/۱) و دارای نقطه بهینه ۸/۸ درصد است. سهم تسهیلات شرکت های کوچک و متوسط نیز رابطه ای غیرخطی دارد و تا سطح ۵/۸۲ درصد اثربخش است. اثر تعاملی مثبت میان دو متغیر (ضریب ۱۲۵/۰) نشان می دهد که رشد اقتصادی زمانی بیشینه می شود که هر دو سیاست به طور هم زمان و متعادل اجرا شوند. پژوهش حاضر بر ضرورت ترکیب بهینه سیاست های آموزشی و مالی تاکید دارد. یافته ها نشان می دهد که طراحی نهادی، آموزش مهارت محور، و اصلاح مقررات بانکی می تواند چارچوبی موثر برای سیاست گذاری اقتصادی مبتنی بر شواهد در ایران فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

روش سطح پاسخ ، بهره وری منابع انسانی ، شرکت های کوچک و متوسط ، رشد اقتصادی ، مدیریت تطبیقی