پیش بینی بهنجاری مرزهای زوجینی بر اساس عوامل انسجام انعطاف پذیری خانواده و تمایزیافتگی همسران در دانشجویان متاهل دانشگاه های قم

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهنجاری مرزهای زوجینی بر اساس عوامل انسجام انعطاف پذیری خانواده و تمایزیافتگی همسران در دانشجویان متاهل دانشگاه های قم انجام شد. این مطالعه با روش توصیفی همبستگی و نمونه ۱۶۸ نفر از طریق نمونه گیری در دسترس صورت گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مرزهای زوجینی خانواده هوشیاری (۱۳۹۹)، پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکورن و فریدلندر (۲۰۰۳) و پرسشنامه انسجام خانواده رضویه و سامانی (۱۳۷۹) بودند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره گام به گام پردازش شدند. نتایج نشان داد که بین انسجام انعطاف پذیری خانواده و بهنجاری مرزهای زوجینی رابطه معنادار وجود دارد (r=۰.۲۱۰، p<۰.۰۵) و همبستگی مثبت معناداری (r=۰.۳۰۷، p<۰.۰۱) بین تمایزیافتگی و بهنجاری مرزهای زوجینی مشاهده گردید. در فرایند رگرسیون، مولفه های جایگاه من، روابط والدین با فرزندان، روابط زناشویی و انسجام خانواده به ترتیب، توان پیش بینی ۱۲، ۱۹، ۲۱ و ۲۵ درصد واریانس مرزهای زوجینی را داشتند. این یافته ها اهمیت بالای نقش متغیرهای انسجام، انعطاف پذیری و تمایزیافتگی در پیشرفت روابط زوجینی و بهبود ساختار خانواده را تایید می کنند.

کلیدواژه ها:

مرزهای زوجینی ، انسجام انعطاف پذیری ، تمایزیافتگی