اثرگذاری هنردرمانی بر مشکلات یادگیری و رفتاری کودکان کم توان ذهنی

این مطالعه با هدف بررسی انجام شد. کم توانی ذهنی با هوشبهر زیر ۷۰ و نقص در مهارت های تطبیقی مشخص می شود که حدود ۱-۲ درصد از کودکان ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است. این کودکان با چالش های متعددی در حوزه های یادگیری (خواندن، نوشتن، محاسبات) و رفتار (پرخاشگری، اضطراب، انزوای اجتماعی) مواجه هستند. بر اساس یافته های این پژوهش، هنردرمانی به عنوان یک رویکرد خلاق و غیرکلامی، تاثیر معناداری بر بهبود مشکلات یادگیری و رفتاری این کودکان دارد. در حوزه یادگیری، هنردرمانی موجب بهبود ۳۰-۵۰ درصدی در مهارت های توجه، حافظه و تمرکز شده است. در حوزه رفتاری نیز کاهش ۳۵-۴۵ درصدی در رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش مهارت های اجتماعی مشاهده شد. اگرچه هنردرمانی پتانسیل بالایی در نظام آموزشی و توانبخشی ایران دارد، اما چالش هایی همچون کمبود مربیان آموزش دیده، فقدان پروتکل های استاندارد بومی، محدودیت های فرهنگی و کمبود منابع مالی، اجرای موثر این روش را با مشکل مواجه کرده است. پیشنهاد می شود با توسعه برنامه های آموزشی تخصصی، تدوین پروتکل های بومی مبتنی بر فرهنگ ایرانی-اسلامی، و تخصیص منابع کافی، زمینه برای بهره گیری هرچه بیشتر از این روش فراهم شود. همچنین انجام پژوهش های طولی و مقایسه ای در آینده می تواند به توسعه دانش این حوزه کمک کند.

کلیدواژه ها:

هنردرمانی ، کم توانی ذهنی ، مشکلات یادگیری ، مشکلات رفتاری ، کودکان استثنایی