بررسی تاثیر استفاده از روش های نوین تدریس (مانند داستان پردازی، بازی محور و چندرسانه ای) بر یادگیری و علاقه مندی دانش آموزان به ادبیات فارسی

آموزش ادبیات فارسی به عنوان یکی از اصلی ترین دروس در نظام آموزشی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است، اما یکی از چالش های همیشگی در این حوزه، کاهش علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری این درس به دلیل روش های سنتی و یکنواخت تدریس است. استفاده از روش های نوین تدریس می تواند این چالش را تا حد زیادی برطرف کند. روش هایی مانند داستان پردازی، آموزش بازی محور و بهره گیری از ابزارهای چندرسانه ای، با ایجاد جذابیت و تعامل بیشتر، می توانند تجربه یادگیری را برای دانش آموزان دلپذیرتر و اثربخش تر کنند. داستان پردازی، به عنوان یک روش موثر، می تواند مفاهیم ادبی را به شیوه ای جذاب و ملموس تر ارائه دهد که دانش آموزان به راحتی با آن ارتباط برقرار کنند. از سوی دیگر، استفاده از رویکرد بازی محور، با درگیر کردن دانش آموزان در فعالیت های آموزشی سرگرم کننده، یادگیری را به یک تجربه لذت بخش تبدیل می کند و باعث می شود مفاهیم ادبی در ذهن آنها بهتر تثبیت شود. ابزارهای چندرسانه ای نظیر انیمیشن، فیلم، و نرم افزارهای تعاملی نیز با ارائه تصاویر، صداها و ویدئوهای جذاب، محیط یادگیری را پویا کرده و به درک عمیق تر مفاهیم ادبی کمک می کنند. این روش ها نه تنها به افزایش علاقه مندی دانش آموزان به ادبیات فارسی منجر می شوند، بلکه باعث می شوند تا درک مفاهیم پیچیده تر و انتقال پیام های ادبی به شکلی ساده تر و ماندگارتر صورت گیرد. به طور کلی، استفاده از این روش ها می تواند با ایجاد ارتباط عاطفی و شناختی قوی تر بین دانش آموزان و محتوای ادبی، تاثیر مثبتی بر یادگیری و علاقه مندی آنان به این درس داشته باشد.

کلیدواژه ها:

روش نوین ، یادگیری ، علاقمندی ، دانش آموزان ، ادبیات فارسی.