بررسی اثر تعدیل گری انعطاف پذیری روانشناختی و شایستگی اجتماعی-عاطفی بر رابطه عوامل استرس زا و علائم آسیب شناختی روانی در نوجوانان دختر دبیرستان شهر آستارا

این پژوهش با هدف بررسی اثر تعدیل گری انعطاف پذیری روانشناختی و شایستگی اجتماعی-عاطفی بر رابطه عوامل استرس زا و علائم آسیب شناختی روانی در نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر زمان مقطعی بود که با روش توصیفی (همبستگی-تحلیلی) بصورت میدانی صورت گرفت. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر دبیرستان شهر آستارا ، در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل داده که بر اساس رابطه کوکران و روش نمونه گیری تصادفی ساده ۲۴۸ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شده و پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی بوند و همکاران(۲۰۱۱)، پرسشنامه شایستگی اجتماعی-عاطفی زو و جی(۲۰۱۲) و مقیاس خودسنجی مشکلات رفتاری نوجوانان آخنباخ (۱۹۹۱) بین آنان توزیع گردید. داده های مستخرج از پرسشنامه ها پس از جمع آوری با استفاده از روش های آماری مناسب از جمله آزمون همبستگی، رگرسیون و روش معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد انعطاف پذیری روان شناختی و شایستگی های اجتماعی – عاطفی توان تعدیل علائم آسیب شناختی روانی در نوجوانان را دارند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روان شناختی ، شایستگی های اجتماعی- عاطفی ، آسیب شناختی روانی ، نوجوانان.