مروری بر سنگ آهن و کنسانتره مطلوب برای گندله سازی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ZAMINCONF05_005
تاریخ نمایه سازی: 2 آذر 1404
چکیده مقاله:
کنسانتره سنگ آهن تولید شده باید مناسب مراحل گندله سازی و تولید فولاد باشد، عوامل موثر بر آن شامل توزیع اندازه ذرات و سطح مخصوص می باشد از طرفی برای کنسانتره مگنتیت مساحت سطح ویژه ی مناسب باید بین ۱۶۰۰ تا ۲۳۰۰ سانتی متر مربع بر گرم باشد و برای کنسانتره هماتیت باید بین ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ سانتی متر مربع بر گرم باشد. عیار آهن باید بالای ۶۶ درصد تا ۶۹ درصد باشد و از نظر تجاری ناخالصی ها فسفر و گوگرد آن به ترتیب ۰۷/۰% و ۱/۰% باشد. حضور اکسیدهای قلیایی در مواد اولیه باعث، افزایش تورم و خردایش حین احیا می شود، همچنین به علت ایجاد غبار در فرایند مشکل ساز می شود. به طور معمول میزان رطوبت مورد نیاز برای تولید گندله در کنسانتره باید ۱۰ درصد باشد. مقدار سیلیکا باید متعادل باشد زیرا اگر مقدار آن زیاد باشد، منجربه تشکیل حجم بالایی از سرباره در فرآیند تولید فولاد شده که نیازمند مصرف انرژی بیشتر است، و اگر مقدار سیلیکا کم باشد منجربه خردشوندگی حین احیا، تورم بالا و چسبندگی بیش از حد مواد در حین احیا می گردد و همچنین موجب کاهش استحکام آهن اسفنجی می شود، که در جابه جایی مشکل ایجاد می کند. کلمات کلیدی: سنگ آهن مگنتیتی، سنگ آهن هماتیتی، جدایش مغناطیسی
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امید بیات
کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه صنعتی اصفهان