کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در ارزیابی ریسکهای ژئوتکنیکی برای زیرساختهای تاب آور

سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) امروزه به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در مهندسی ژئوتکنیک و مدیریت ریسک مطرح است. این فناوری قابلیتهایی از ذخیره سازی و پردازش دادههای مهندسی تا تحلیلهای پیچیده مکانی و مدل سازیهای گرافیکی را در اختیار پژوهشگران قرار میدهد. نتایج نقشه ها و مدلهای گرافیکی نشان داد که خاک منطقه عمدتا از آبرفتهای درشت دانه شامل شن و ماسه تشکیل شده و با افزایش عمق مقاومت و تراکم خاک به طور محسوسی افزایش می یابد. همچنین تغییر تدریجی نیم رخ خاک از شنهای لای دار سطحی به ماسه های متراکم با میان لایههای رسی و سیلتی مشهود است. تحلیلهای انجام شده بیانگر آن است که GIS میتواند ابزاری موثر در شناسایی شرایط زیر سطحی ارزیابی ریسکهای ژئوتکنیکی و پشتیبانی از برنامه ریزیهای مرتبط با تاب آوری زیرساختهای شهری به شمار آید.

کلیدواژه ها:

سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، ارزیابی ریسک ژئوتکنیکی ، SPT ، نقشه پراکندگی خاک ، تاب آوری زیرساختها