بررسی رابطه بین نشاط معنوی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان شهرستان رامیان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین نشاط معنوی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۴۳۲۸ نفر بود که از این میان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۵۷ نفر محاسبه و با استفاده به از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد به این صورت که ابتدا شهر رامیان به ۵ منطقه تقسیم شد و از هر منطقه شکل تصادفی یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه پرسشنامه نشاط معنوی چیریان و افروز (۱۳۹۵) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه ی مثبت و معنی داری بین معنوی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان رامیان وجود دارد. یعنی دانش آموزانی که نمرات نشاط معنوی آنان بالاتر،بود کمتر دچار فرسودگی تحصیلی میشدند.

کلیدواژه ها:

نشاط معنوی ، فرسودگی تحصیلی ، دانش آموزان