بررسی رابطه ادراک شایستگی و خودکارآمدی با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ادراک شایستگی و خودکارآمدی با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود، که تعداد آن ۱۱۷۲۵ نفر میباشد که از این میان بر اساس جدول کوکران تعداد ۳۷۵ نفر محاسبه و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد به این صورت که شهر گنبد به ۵ قسمت شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تقسیم و از هر قسمت یک مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه بهزیستی تحصیلی تومینین - سوینی و همکاران (۲۰۱۲)، پرسشنامه ی ادراک شایستگی هارتر (۱۹۸۵) و پرسشنامه خودکارآمدی شرر (SGSES) (۱۹۸۲) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیر تحلیل شد. نتایج نشان داد که رابطه ی معنی داری بین ادراک شایستگی و خودکارآمدی با بهزیستی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی وجود دارد. یعنی دانش آموزانی که از ادراک شایستگی و خودکارآمدی برخوردار هستند، بهزیستی تحصیلی بالاتری دارند.

کلیدواژه ها:

ادراک شایستگی ، خودکارآمدی ، بهزیستی تحصیلی