بررسی تاثیر الگوریتم های هوش مصنوعی مذهبی بر شاگردپروری و تربیت دینی در نسل نوجوان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر الگوریتم های هوش مصنوعی مذهبی بر شاگردپروری و تربیت دینی نسل نوجوان است. این مطالعه به صورت ترکیبی و با رویکرد کمی و کیفی انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۰۰ نوجوان فعال در فضای دیجیتال مذهبی بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده های کمی با استفاده از پرسشنامه ای شامل ۳۰ سوال بسته در چهار مولفه اصلی جمع آوری و با بهره گیری از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۶) و آزمون های تحلیل واریانس یکطرفه (ANOVA)، آزمون t مستقل و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. داده های کیفی از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل موضوعی (Thematic Analysis) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که الگوریتم های هوش مصنوعی مذهبی تاثیر معناداری بر نگرش ها و رفتارهای دینی نوجوانان دارند. افزایش میزان استفاده از این الگوریتم ها با تقویت نگرش مثبت دینی و افزایش رفتارهای دینی همراه بود. همچنین، نگرانی های اخلاقی تاثیر منفی ولی محدودکننده ای بر اثربخشی الگوریتم ها داشتند. از سوی دیگر، تحلیل کیفی تاکید کرد که شخصی سازی آموزش دینی و افزایش مشارکت نوجوانان از مزایای مهم این فناوری است، اما بدون نظارت و چارچوب های اخلاقی مناسب، احتمال بروز چالش های فرهنگی و اخلاقی وجود دارد. در نهایت، پژوهش بیان می کند که با توجه به تاثیر مثبت هوش مصنوعی مذهبی در تربیت دینی، طراحی چارچوب های نظارتی و آموزش مربیان و خانواده ها برای بهره برداری مسئولانه از این فناوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تربیت دینی ، الگوریتم های مذهبی ، نوجوانان ، شخصی سازی آموزش ، نگرانی های اخلاقی