مطالعه نقش منش استاد در شاگردپروری از دیدگاه تربیت اسلامی

هدف: بررسی و مطالعه نقش منش استاد در شاگردپروری از دیدگاه تربیت اسلامی دانشجویان دانشگاه پیام نور ساری و قایمشهر است. روش: روش پژوهش توصیفی پیمایشی است. ۵۲۰۰ نفر دانشجوی کارشناسی دانشگاه پیام نور ساری و قایمشهر جامعه آماری این پژوهش را تشکیل می دهند. بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۵۱ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که برای بالا بردن ضریب اطمینان ۴۱۰ نفر گردآوری اطلاعات شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بر اساس تحقیقات پیشین صورت گرفت که بر اساس تلفیقی از نظریه های نظام نگر تربیت اسلامی، رهیافت انسان شناسی دینی در تربیت اعتقادی؛ و مباحث مربوط به منش استاد در منابع تربیت اسلامی به تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات پرداخته شده و از آزمون های پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و مدل سازی تحلیل مسیر استفاده شد. یافته ها: هر شش مولفه متغیر مستقل(نقش منش استاد) با شاگردپروری رابطه مثبت و معناداری را نشان دادند. در مجموع سه مولفه ی (شایستگی اخلاقی و حرفه ای، شایستگی علمی و تسلط تخصصی، و مهارت های تدریس و آموزش فعال) توانستند که ۴۸ درصد از واریانس متغیر وابسته(شاگردپروری از دیدگاه تربیت اسلامی) را تحلیل و تبیین نمایند. کلمات کلیدی: نقش منش استاد، شاگردپروری، تربیت اسلامی، دانشجویان دانشگاه پیام نور

کلیدواژه ها:

نقش منش استاد ، شاگردپروری ، تربیت اسلامی ، دانشجویان دانشگاه پیام نور