تحلیل تطبیقی رژیم حقوقی حل و فصل اختلافات در قراردادهای Upstream نفت و گاز ایران و نروژ با محوریت قابلیت ارجاع به داوری بین المللی

قراردادهای بالادستی (Upstream) نفت و گاز از مهمترین و پیچیده ترین روابط اقتصادی بین دولتها و شرکتهای خارجی هستند که همواره با چالش های حقوقی متنوعی در حوزه حل وفصل اختلافات مواجه اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تطبیقی رژیم حقوقی حاکم بر داوری در قراردادهای بالادستی ایران و نروژ است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسناد قانونی و قراردادی دو کشور می باشد نتایج نشان می دهد که در حالی که نروژ با پذیرش کامل داوری بین المللی شفافیت و اطمینان سرمایه گذاری را تضمین کرده است، نظام حقوقی ایران هنوز در محدودیتهای ناشی از ماده ۱۳۹ قانون اساسی و ملاحظات حاکمیتی گرفتار است. با این حال ظرفیت های قابل توجهی در چارچوب قانون داوری تجاری بین المللی و مرکز منطقه ای داوری تهران برای توسعه داوری نفت و گاز ایران وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تحلیل تطبیقی ، قراردادهای Upstream ، ارجاع به داوری ، بین المللی