اثر کودهای زیستی و تنش خشکی بر برخی صفات مورفولوژیکی و مقدار پرولین برگ مرزه در منطقه اهر

به منظور ارزیابی تاثیر کودهای زیستی بر برخی ویژگی های مورفولوژیک مرزه تحت تنش خشکی در منطقه اهر، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. آزمایش شامل آبیاری در سه سطح ۶۰ میلی متر (آبیاری نرمال)، ۱۲۰ میلی متر (تنش ملایم) و ۱۸۰ میلی متر (تنش شدید) تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A و کود زیستی در چهار سطح عدم تلقیح (شاهد)، تلقیح با ازوتوباکتر و قارچ میکوریزا، تلقیح با قارچ میکوریزا و تلقیح با زوتوباکتر با نسبت ۱:۱ برای تیمار ترکیبی قارچ میکوریزا و ازوتوباکتر) اجرا شد. با توجه به نتایج تجزیه واریانس، اثر اصلی تنش خشکی و کودهای زیستی بر صفات مورد مطالعه معنی دار شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که برهم کنش تنش خشکی و کودهای زیستی بر صفات مورد مطالعه اثر معنی داری نداشتند. نتایج نشان داد که با افزایش سطح تنش خشکی بر میزان تجمع پرولین در بافت سبز برگ افزوده شد به طوری که بیشترین میزان پرولین با میانگین ۰.۶۹۶ میکرومول در گرم وزن (تر از تیمار آبیاری ۱۸۰ میلی متر تبخیر و کمترین مقدار پرولین با میانگین ۰.۳۹۸ میکرومول در گرم وزن (تر از تیمار ۶۰ میلی متر تبخیر به دست آمد.

کلیدواژه ها:

اندام هوایی ، پرولین ، تنش کم آبی ، قارچ های میکوریزا آربوسکولار ، گیاه دارویی