تاثیر عصاره آبی الکلی یونجه زرد (Melilotus officinalis) بر شاخصهای استرس اکسیداتیو القا شده با بی حرکتی در کبد رت

آنتی اکسیدانها بدن را در مقابله با استرس اکسیداتیو ناشی از اثر رادیکالهای آزاد محافظت می کنند. گیاهان بدن جانوران را در برابر آسیبهای اکسیداتیو مورد دارویی نیز که غنی از انواع آنتی اکسیدانها هستند می توانند. بدن جانوران یاد بوده که فعالیتهای زیستی محافظت قرار دهند بی حرکتی (Immobilization) نوعی عامل استرس زا فیزیولون هبه ۲ موجود زنده را تحت تاثیرات خود قرار می دهد. در بررسی حاضر، اثر محافظتی عصاره آبی-الکلی یونجه زرد (Melilotus officinalis) بر میزان بیومارکرهای استرس اکسیداتیو ناشی از این استرس کبد رت بررسی شده است. بی حرکتی توسط دستگاه محدود کننده حرکت ۲ ساعت روزانه به مدت ۳ هفته در رتها القا شد. رتها به طور تصادفی در چهار گروه شاهد کاذب (شم: استرس با دریافت نرمال سالین) و سه گروه تجربی (استرس با دریافت غلظت های ۲۰، ۴۰ و ۸۰ میلی گرم بر کیلوگرم عصاره گیاه روش IP به میزان ۱ میلی لیتر ۳۰ دقیقه قبل از استرس) قرار داده شدند. پس از ۳ هفته، تیمار هوموژنیت کبد تهیه شد و پس از آن تغییر در میزان بیومارکرهای استرس اکسیداتیو ارزیابی شد. داده ها مشخص نمود که به دنبال استرس بی حرکتی استرس اکسیداتیو در کبد القا شد که افزایش در میزان رادیکالهای آزاد اکسیژنی (ROS) و فعالیت آنزیمی کاتالاز (CAT) و گلوتاتیون-S ترانسفراز (GST) تایید کننده آن بود. همچنین میزان AST و ALT مارکرهای نکروز (کبدی در خون رتهای تحت استرس افزایش یافت. پیش تیمار با عصاره های یونجه زرد باعث کاهش در میزان بیومارکرهای استرس اکسیداتیو و مارکرهای نکروز کبدی در مقایسه با گروه های شاهد مربوطه شدند. در این میان اثر بخشی پیش تیمار با غلظت ۸۰ از عصاره گیاه نسبت به سایر غلظت ها بهتر و مشهودتر بود. رویهم رفته کاربرد عصاره یونجه زرد می تواند موجب تعدیل آسیبهای اکسیداتیو ناشی از استرس بی حرکتی در کبد مدل های جانوری گردد.

کلیدواژه ها:

آنتی اکسیدانها ، بی حرکتی ، درمان ، استرس ، کبد ، گیاه دارویی