ارزیابی جامع عملکرد سیستم های جداساز لرزه ای در ساختمان های کلان شهر شیراز

با توجه به قرارگیری ایران بر روی کمربند زلزله جهانی و سابقه وقوع زمین لرزه های مخرب در کلان شهر شیراز، موضوع ارتقای ایمنی ساختمان ها در برابر لرزش های شدید زمین اهمیت حیاتی دارد. یکی از فناوری های نوین که در دهه های اخیر به طور گسترده در مهندسی سازه مورد توجه قرار گرفته است، سیستم های جداساز لرزه ای است. این سیستم ها با انتقال دوره ارتعاشی سازه به محدوده ای با پاسخ لرزه ای کمتر، موجب کاهش قابل توجه نیروهای وارد بر اجزای سازه و در نتیجه ارتقای سطح ایمنی ساختمان می شوند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی جامع عملکرد سیستم های جداساز لرزه ای در ساختمان های مختلف شیراز انجام شد. روش تحقیق شامل مطالعه موردی ساختمان های مجهز به جداساز، بررسی گزارش های فنی، تحلیل نرم افزاری و انجام مصاحبه با کارشناسان و مهندسان سازه بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های ترکیبی کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که استفاده از جداسازهای لرزه ای در ساختمان های حساس مانند مراکز درمانی، آموزشی و اداری موجب کاهش چشمگیر تغییرمکان نسبی طبقات و بهبود عملکرد غیرسازه ای گردیده است. در عین حال، چالش هایی همچون هزینه های بالای اولیه، نیاز به نگهداری تخصصی و کمبود دانش فنی در میان برخی مجریان پروژه ها از محدودیت های اصلی این فناوری در شیراز محسوب می شود. یافته ها بیانگر آن است که در صورت سیاست گذاری مناسب و حمایت نهادی، به کارگیری گسترده تر سیستم های جداساز لرزه ای می تواند نقش مهمی در افزایش تاب آوری لرزه ای کلان شهر شیراز ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

جداساز لرزه ای ، تاب آوری شهری ، ایمنی ساختمان ، کلان شهر شیراز ، عملکرد لرزه ای