بررسی رابطه هوش مصنوعی و بهره وری نیروی کار در کشورهای منتخب خاورمیانه

پژوهش حاضر تلاش داشت با توجه محدودیتهای موجود در ارتباط با مطالعه اثر فناوریهای هوش مصنوعی بر بهره وری کشورهای در حال توسعه به بررسی اثر گسترش فناوریهای هوش مصنوعی بر بهره وری در ۹ کشور منتخب خاورمیانه شامل ایران در دوره زمانی ۲۰۰۹-۲۰۲۲ بپردازد. متغیر حق ثبت اختراع به عنوان نماینده گسترش هوش مصنوعی در کشورهای منتخب استفاده شد. برای دستیابی به هدف فوق الذکر پژوهش حاضر تلاش کرد با استفاده از دادههای ثبت اختراع در پایگاه داده OECD و بهره گیری از ادبیات الگوی اقتصادسنجی دادههای تابلویی رابطه بین هوش مصنوعی و بهره وری را مورد بررسی قرار داد. نتایج بدست آمده از الگوی تجربی ارائه شده نشان دهنده اثر مثبت و معنادار گسترش فناوریهای مرتبط با هوش مصنوعی با بهره وری نیروی انسانی در کشورهای مورد مطالعه است. این نتیجه با مطالعات تجربی گذشته برای کشورهای توسعه یافته مطابقت دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بهره وری نیروی کار ، دادههای ترکیبی