نقش میانجی سرمایه روان شناختی در پیوند رهبری خدمتگزار و مسئولیت پذیری اجتماعی

این پژوهش با هدف تبیین سازوکار اثر رهبری خدمتگزار بر مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان آموزش وپرورش آذربایجان غربی با نقش میانجی سرمایه روان شناختی انجام شد. مطالعه توصیفی–همبستگی با مدل یابی معادلات ساختاری روی نمونه ۳۳۰ نفری منتخب به صورت تصادفی طبقه ای از جامعه ۱۶۵۰ نفری اجرا و داده ها با پرسشنامه های استاندارد گردآوری شد؛ روایی محتوایی و سازه (تحلیل عاملی تاییدی) تایید و پایایی با آلفای کرونباخ در حد مطلوب گزارش شد. نتایج نشان داد رهبری خدمتگزار به طور مستقیم و معنادار مسئولیت پذیری اجتماعی را تقویت می کند و سرمایه روان شناختی (امید، خودکارآمدی، تاب آوری، خوش بینی) میانجی معنادار این رابطه است؛ برازش مدل مطلوب و فرضیه ها تایید شدند. از منظر نظری، ادغام رهبری ارزش محور با سازه های مثبت نگر روان شناختی در تبیین رفتارهای اجتماعی–سازمانی ضروری است و از منظر عملی، توسعه همزمان رهبری خدمتگزار و ارتقای سرمایه روان شناختی می تواند مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان را بهبود دهد. ماهیت مقطعی طرح و اتکا به خودگزارش دهی از محدودیت هاست و انجام مطالعات طولی و چندمنبعی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، سرمایه روانشناختی