بررسی اثر جهت راس بر ضریب آبگذری سرریز کنگره ای نیم دایره

سرریزهای کنگره ای دارای طول بیشتری نسبت به سرریز خطی بوده و بنابراین سیل با ارتفاع کمتری از روی آن عبور خواهد کرد. هر میزان راندمان سرریز کنگره ای بالاتر باشد ضریب آبگذری افزایش یافته و سیل با دبی معین در ارتفاع کمتری نسبت به سرریز خطی عبور خواهد کرد و در نتیجه آسیب به اراضی اطراف کاهش می باید. پارامترهای زیادی از جمله زاویه، راس زاویه جریان با دیواره، سرریز، ضخامت سرریز و شکل دماغه آن و... بر ضریب آبگذری موثر می باشند. در این پژوهش به بررسی اثر جهت قرارگیری راس سرریز کنگره ای نیم دایره ای بر ضریب آبگذری پرداخته خواهد شد. آزمایشها در کانالی با عرض ۰.۸ متر و در دبی تا ۷۰ لیتر بر ثانیه انجام گردید. ۴ مدل سرریز با ضخامت ۴ میلیمتر ساخته شدند که ۲ مدل آن سرریز کنگره ای نیم دایره ای تک سیکل و ۲ مدل آن سرریز کنگره ای نیم دایره دو سیکل می باشند. ارتفاع سرریزها ۱۵ سانتیمتر و نسبت طول سرریزها به عرض کانال (L/W) برابر با ۱/۵۸ می باشد. نتایج نشان داد که افزایش نسبت هد، آب، سبب کاهش ضریب دبی در تمامی مدلها می شود که دلیل آن افزایش تداخل تیغه های ریزشی ایجاد استغراق موضعی می باشد. با قرارگیری راس سرریز کنگره ای به سمت بالادست برخورد جتهای جریان در راس و ایجاد آشفتگی کاهش می یابد. از طرفی، زاویه سرریز با جدار کانال پایین دست افزایش می یابد و سبب می شود که در کناره ها برخورد تیغه های ریزشی با دیواره کانال و همچنین استغراق موضعی به میزان زیادی کاهش یابد و نهایتا سبب افزایش راندمان سرریز می گردد.

کلیدواژه ها:

جریان روی سریز ، تیغه های ریزشی ، آشفتگی جریان ، تداخل جریان ، سرریزها