بررسی بیان ژن اینترلوکین ۶ در بافت های کبد و طحال جوجه های گوشتی تغذیه شده با میلورم، پروبیوتیک ها و میلورم به همراه پروبیوتیک ها

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 153

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JOAGK-17-4_024

تاریخ نمایه سازی: 29 آبان 1404

چکیده مقاله:

هدف: با توجه به افزایش نگرانی ها در خصوص استفاده از آنتی بیوتیک ها در صنعت طیور و جستجوی جایگزین های طبیعی برای بهبود عملکرد و سلامت جوجه های گوشتی و این که ژن اینترلوکین-۶ (IL-۶) به عنوان یکی از شاخص های کلیدی در پاسخ های ایمنی و التهابی پرندگان مورد توجه قرار گرفته است، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات تغذیه ای میلورم (Tenebrio molitor) و پروبیوتیک، به صورت جداگانه و ترکیبی، بر بیان ژن IL-۶ در بافت های کبد و طحال جوجه های گوشتی انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه، ۱۶۰ قطعه جوجه نر یک روزه سویه Ross ۳۰۸ در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و چهار تکرار (هر تکرار شامل ۱۰ پرنده) مورد بررسی قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه کنترل (جیره پایه)، گروه پروبیوتیک (۲/۰ گرم در کیلوگرم خوراک)، گروه پودر کرم آردی (۵/۰ درصد از خوراک) و گروه ترکیب پروبیوتیک و کرم آردی بودند. دوره پرورش ۴۲ روز به طول انجامید. در پایان دوره، نمونه های بافتی از کبد و طحال برای استخراج RNA و سنتز cDNA گرفته شدند. بیان ژن IL-۶ با روش Real-Time PCR و با استفاده از ژن مرجع GAPDH سنجش شد. داده ها با روش آماری ANOVA و آزمون چنددامنه ای توکی تحلیل شدند (P<۰.۰۵).نتایج: نتایج نشان داد که افزودن پروبیوتیک، پودر کرم آردی و ترکیب آن ها منجر به افزایش معنی دار بیان ژن IL-۶ در بافت های کبد و طحال در مقایسه با گروه کنترل گردید (P<۰.۰۵). بیشترین میزان افزایش بیان مربوط به تیمار ترکیبی پروبیوتیک و کرم آردی بود که تفاوت آن با سایر تیمارها معنی دار بود. منحنی های ذوب تک پیک و اندازه صحیح محصولات PCR اختصاصیت واکنش را تایید نمودند. افزایش بیان IL-۶ در هر دو بافت نشان دهنده تحریک مسیرهای ایمنی ذاتی و فاز حاد التهابی در سطح سیستمیک بود. نتیجه گیری: یافته ها بیانگر آن است که استفاده توامان از پروبیوتیک و پودر کرم آردی می تواند اثر هم افزایی بر فعال سازی ایمنی جوجه های گوشتی از طریق افزایش بیان ژن IL-۶ داشته باشد. این نتایج نشان می دهد که ترکیب این دو افزودنی طبیعی می تواند به عنوان رویکردی موثر و ایمن برای ارتقای سلامت ایمنی و پایداری سیستم پرورش طیور مورد استفاده قرار گیرد.

نویسندگان

محمدرضا محمدآبادی

استاد بخش علوم دامی دانشگاه شهید باهنر کرمان

امین خضری

دانشیار بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران

محسن افشارمنش

دانشیار بخش علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران

حمید خیرالدین

دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

محمدرضا بحرینی بهزادی

گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

اولنا بابنکو

گروه علوم دامی، دانشگاه ملی کشاورزی بیلا تسرکوا، بیلا تسرکوا، اوکراین.

سویتلانا اوسنکو

بخش زیست شناسی تولیدات دامی، به نام استاد دانشگاه او. وی. کواسنیتسکی، دانشگاه کشاورزی ایالتی پولتاوا، پولتاوا، اوکراین

مهدی مومن

بخش علوم جراحی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، مدیسون، ویسکانسین، ایالات متحده آمریکا.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Ariaans, M. P., Matthijs, M. G. R., van Haarlem, D. ...
  • Mohamadinejad, F., Mohammadabadi, M., Roudbari, Z., Eskandarynasab Siahkouhi, S., Babenko, ...
  • نمایش کامل مراجع