چشم پوشی از آزادی مشروط در زندانیان: مرور نظام مند پژوهش ها با تاکید بر دلالت های انتظامی و امنیت پایدار

این مقاله مروری نظام مند بر ۱۸ مطالعه علمی درباره زندانیانی است که از فرصت آزادی مشروط صرف نظر می کنند. در این پژوهش با بهره گیری از رویکرد سنتز نظام مند و تحلیل مطالعات کمی، کیفی و ترکیبی، عوامل موثر بر تصمیم زندانیان برای چشم پوشی از آزادی مشروط و پیامدهای آن، به ویژه در زمینه بازگشت به جرم، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که بیشتر افراد صرف نظرکننده از آزادی مشروط، مجرمان پرخطر و خشونت آمیز هستند که سابقه طولانی مدت حبس، بیماری های روانی و یا اعتیاد دارند. انگیزه های اصلی آنان شامل ادراک آسان تر بودن زندگی در زندان نسبت به آزادی مشروط، ترس از شکست در روند آزادی، و مشکلات بازگشت به جامعه است. از منظر نظام عدالت کیفری و انتظامی، شناخت این عوامل می تواند برای سیاست گذاری در حوزه های بازاجتماعی سازی، پیشگیری از جرم و مدیریت زندان ها اهمیت ویژه ای داشته باشد. یافته های این مرور می تواند در بهبود هماهنگی میان نهادهای انتظامی، قضایی و اصلاح وتربیت به منظور ارتقای امنیت پایدار اجتماعی موثر واقع شود. این مطالعه بر ضرورت انجام پژوهش های میدانی در خارج از بافت آمریکای شمالی و استفاده از داده های میان نهادی برای درک جامع تر این پدیده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

زندانی ، آزادی مشروط ، چشم پوشی ، سیاست انتظامی ، امنیت پایدار