معماری هوشمند و پویا: طراحی فضاهای شهری با الگوریتم های یادگیری ماشین برای تطبیق با تغییرات محیطی و رفتار کاربران

تحولات فناوری و رشد سریع جمعیت شهری، نیاز به طراحی فضاهای شهری انعطاف پذیر و هوشمند را افزایش داده است. این مقاله به بررسی رویکردهای معماری هوشمند و پویا می پردازد که با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین قادر به تطبیق فضاها با تغییرات محیطی و رفتار کاربران هستند. تمرکز اصلی مقاله بر روی ابعاد معماری، از جمله تحلیل فرم، سازماندهی فضا و تعامل انسانی با محیط است، در حالی که نقش هوش مصنوعی در بهینه سازی انرژی، پیش بینی رفتار کاربران و پیشنهاد تغییرات طراحی به صورت فرعی مورد بحث قرار گرفته است. با مطالعه نمونه های موفق، مقاله نشان می دهد که ادغام معماری و فناوری هوش مصنوعی می تواند به خلق فضاهای پایدار، انعطاف پذیر و کاربرمحور منجر شود و تجربه شهری را بهبود بخشد. این پژوهش می تواند مسیر طراحی شهری آینده را با تکیه بر داده های واقعی و نیازهای انسانی روشن سازد.

کلیدواژه ها:

معماری هوشمند ، یادگیری ماشین ، طراحی پویا ، فضاهای شهری ، پایداری ، تجربه کاربری