هوش مصنوعی و تغییرات بنیادین در حوزه امر سیاسی: تحلیل چشم اندازهای جدید سیاسی برای ایران

هوش مصنوعی یکی از محورهای اصلی بحث و مناظره فکری در سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ بوده است. این فن-آوری امکان درک شرایط پیچیده، شبیه سازی فرایندهای تفکری و شیوه های استدلالی انسانی، توانایی یادگیری و کسب دانش و استدلال برای حل مسائل و در چشم اندازی کلان، توانایی یک سیستم برای انجام وظایفی مانند یادگیری، برنامه ریزی و توانایی تعمیم دادن را فراهم کرده است. پرسش اصلی مقاله حاضر چنین است: هوش مصنوعی چگونه در حوزه امر سیاسی بر نحوه حکومت و شیوه حکمرانی، الگوی رای دهی و مشارکت سیاسی تاثیر می گذارد؟ فرضیه اصلی این است که هوش مصنوعی در حال حاضر در بسیاری از جنبه های دولت به کار گرفته شده و منجر به شکل گیری حکمرانی مجازی و دولت الکترونیک، ظهور ناسیونالیسم فنی، تکنوکراسی هوش مصنوعی، گسترش نوآوری و تقویت رقابت پذیری ملی، سیستم رای گیری با پشتیبانی بلاک چین، ظهور بازیگران قدرتمند خصوصی یا فراملی، ناامنی سیاسی سایبری و شکل گیری شبکه های عصبی مصنوعی سیاسی شده است. درک نظری تحولات هوش مصنوعی با هدف تحلیل آینده سیاست در ایران هدف اصلی این مقاله است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، امر سیاسی ، ناسیونالیسم فنی ، حکمرانی الگوریتمی ، اعتماد عمومی