ارائه یک روش جدید برای مطالعه تغییرپذیری رگبارها (مطالعه موردی:استان گیلان)

چکیده در این مطالعه، الگوی رگبارهای تاریخی در سه ایستگاه باران نگار ثبات استان گیلان تحلیل و در هر ایستگاه رگبارها از نظر مدت تداوم به سه کلاس متمایز شامل الف) ۶-۰ ساعت، ب) ۱۲-۶ ساعت و ج) بیش از ۱۲ ساعت تفکیک شدند. تحلیل ها برای هر کلاس جداگانه صورت گرفت. منحنی های هاف هر کلاس رسم و از دیدگاه چارک ها الگوی بارشی ایستگاه ها مشخص شد. از روش جدیدبر مبنای فاصله قائم دو منحنی هاف ۹۰ و ۱۰ درصد و منحنی هاف۵۰ درصد (d۵۰) در ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد زمان بارش بود، برای مطالعه تیپ رگبارها استفاده شد. نتایج نشان داد که اغلب رگبارها در کلاس های بارشی مختلف از نوع چارک دومی بودند. در کلاس های بارشی کمتر از ۱۲ ساعت، ایستگاه هشتپر در هر ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد زمانی بارش دارای مقادیر V بیشتری نسبت به دو ایستگاه دیگر بود. این نشان می دهد که میزان تغییر پذیری رگبارها در این ایستگاه نسبت به دو ایستگاه دیگر بیشتر است. در کلاس بیش از ۱۲ ساعت، در ۲۵ و ۵۰ درصد زمان بارش ایستگاه خرجگیل و در ۷۵ درصد زمانی بارشی ایستگاه قلعه رودخان دارای مقدار V بیشتری نسبت به سایر ایستگاه ها بودند. همچنین، در کلاس بارشی ۶-۰ ساعت، ایستگاه خرجگیل در هر سه مقطع زمانی ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد، دارای مقادیر d۵۰ بیشتری نسبت به سایر ایستگاه ها بود. این امر حاکی از آن است که شدت بارش ها در ایستگاه خرجگیل نسبت به دو ایستگاه دیگر بیشتر بود. در کلاس بارشی ۱۲-۶ ساعت، مقدار d۵۰ در ۲۵ درصد زمان بارش در ایستگاه خرجگیل و در ۵۰ و ۷۵ درصد زمان بارش در ایستگاه قلعه رودخان بیشتر بود. در کلاس بارشی بیش از ۱۲ ساعت نیز در ۲۵ و ۵۰ درصد زمان بارش، ایستگاه خرجگیل و در ۷۵ درصد زمان بارش ایستگاه هشتپر دارای بیشترین مقدار d۵۰ بودند.

کلیدواژه ها:

رگبار ، منحنی هاف ، روش چارکی ، استان گیلان