مطالعه تغییر اقلیم ایران با رویکرد سناریو های مسیرهای مشترک اجتماعی و اقتصادی

هدف پژوهش حاضر برآورد تغییر اقلیم ایران براساس گزارش CMIP۶ با رویکرد داده های ماهواره ای با استفاده از عناصر اقلیمی (کمینه دما، بیشینه دما و بارش) تا سال ۲۱۰۰ بود. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل روش های نوآورانه الگوریتم، کدنویسی و داده های ناسا بود. به منظور ارزیابی و پیش بینی عناصر اقلیمی مذکور از دو سناریوی حدوسط (SSP۲_۴.۵) و سناریوی خیلی بدبینانه (SSP۵_۸.۵) مدل CanESM۵ کانادا مبتنی بر انتشار گازهای گلخانه ای که به عنوان مسیرهای اجتماعی - اقتصادی مشترک (SSPs) بود، استفاده شد. برای تحلیل، بررسی و مقایسه بهتر تغییرات اقلیمی آینده ایران، بازه زمانی مورد مطالعه ۸۰ ساله، به دو دوره آینده نزدیک (۲۰۶۰- ۲۰۲۱) و آینده دور (۲۱۰۰- ۲۰۶۱) تقسیم شد. نتایج نشان داد که در دوره ۴۰ ساله اول (۲۰۶۰-۲۰۲۱) براساس سناریوی SSP۲_۴.۵ تغییر روند عناصر اقلیمی به صورت کمینه دمای ۹۱/۱ سانتی گراد، بیشینه دمای ۴۱/۱ سانتی گراد و مقدار بیشینه بارش ۲۲/۱۵ میلی متر برای سال های آتی گزارش شد. هم چنین برای دوره ۴۰ ساله دوم (۲۱۰۰- ۲۰۶۱) براساس سناریوی SSP۲_۴.۵ تغییر روند عناصر اقلیمی با کمینه دمای ۷۱/۱ سانتی گراد، بیشینه دمای ۱۷/۱ سانتی گراد و مقدار بیشینه بارش ۲۵/۲۲ میلی متر برای سال های آینده پیش بینی شدند. با توجه به یافته های به دست آمده از CMIP۶ و به کمک سناریوی های SSP۲_۴.۵ و SSP۵_۸.۵ در پیش بینی عناصر اقلیمی، نتایج نشان دادند که مقدار عناصر اقلیمی کمینه و بیشینه دما، با مقیاس افزایشی همراه بود و این افزایش در سناریوی SSP۵_۸.۵ نسبت به سناریوی SSP۲_۴.۵ بیش تر بود، هم چنین پیش بینی مقدار پارامتر اقلیمی بارش براساس سناریوی SSP۲_۴.۵ در دوره آینده نزدیک (۲۰۶۰- ۲۰۲۱) نسبت به دوره آینده دور (۲۱۰۰- ۲۰۶۱) کم تر خواهد بود و مقدار بارش در سناریوی SSP۵_۸.۵ به نسبت سناریوی SSP۲_۴.۵ روند کاهشی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، ایران ، سناریوهای SSPs ، CMIP۶ ، CanESM۵