بررسی رابطه الگوهای ارتباطی خانواده مبدا و طرحواره های ناسازگار اولیه با نگرش به طلاق: نقش میانجی الگوهای فعال درونی (دلبستگی)

چکیده هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی الگوهای فعال درونی (دلبستگی) در رابطه الگوهای ارتباطی خانواده مبدا و طرحواره های ناسازگار اولیه با نگرش به طلاق بود. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زنان در حال طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر سبزوار در پاییز و زمستان سال ۱۴۰۱ بودند. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های، الگوهای ارتباطی خانواده مبدا، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه، پرسشنامه نگرش به طلاق و پرسشنامه الگوهای فعال درونی بهره گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها نیز از آزمون همبستگی پیرسون و الگویابی معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای گفت و شنود و همنوایی با نگرش به طلاق رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین، نتایج معادلات ساختاری حاکی از آن بود که الگوهای فعال درونی شده (سبک های دلسبتگی) در رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای ارتباطی خانواده با نگرش به طلاق نقش میانجی ندارد. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و الگوهای ارتباطی خانواده با نگرش به طلاق یک رابطه خطی ساده است و الگوهای فعال درونی شده (سبک-های دلسبتگی) نمی تواند این رابطه را میانجی گری نماید.

کلیدواژه ها:

الگوهای ارتباطی خانواده مبدا ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، نگرش به طلاق ، الگوهای فعال درونی (دلبستگی)