سازوکارهای کاهش آسیب پذیری اماکن آموزش راهبردی نیروهای مسلح در برابر حملات تروریستی

مراکز آموزش راهبردی نیروهای مسلح، به عنوان ارکان کلیدی در ساختار دفاعی و امنیتی کشور، نقش حیاتی در تربیت نیروی انسانی کارآمد و اجرای پژوهش های علمی ایفا می کنند. این پژوهش با هدف شناسایی سازوکارهای کاهش آسیب پذیری این مراکز در برابر تهدیدات تروریستی انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد کیفی با استدلال استقرایی صورت گرفته است. در ابتدا، پیشینه علمی و نظریه های مرتبط بررسی و سپس مصاحبه های انجام شده با ۳۰ نفر از خبرگان با حداقل ۲۰ سال تجربه در حوزه های مرتبط با تروریسم تحلیل گردید. داده ها از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری و ابزارهای جمع آوری شامل فیش برداری و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDA۲۰۱۸ و از طریق سه نوع کدگذاری (باز، محوری، گزینشی) انجام شد. نتایج نشان دهنده اهمیت فزاینده تهدیدات سایبری به عنوان پرتکرارترین کد شناسایی شده است. بمب گذاری، عملیات انتحاری و تهدیدات زیستی و شیمیایی در رده های بعدی قرار دارند. این پژوهش راهکارهای موثری برای کاهش آسیب پذیری ها ارائه می دهد، ازجمله تقویت امنیت سایبری و آموزش مستمر کارکنان و دانشجویان.

کلیدواژه ها:

آسیب پذیری ، حملات تروریستی ، مراکز آموزشی راهبردی ، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران